Chirurgia stomatologiczna

Ekstrakcja zęba, potocznie nazywana usunięciem zęba, to jeden z najczęściej przeprowadzanych zabiegów chirurgicznych, wykonywany zawsze w znieczuleniu miejscowym, z wykorzystaniem sterowanego komputerowo aplikatora środka znieczulającego The Wand. W Orident przeprowadzenie ekstrakcji traktujemy jako ostateczność, starając się przede wszystkim wcześniej uratować ząb. Zdarzają się jednak sytuacje, kiedy usunięcie zęba jest jedynym wyjściem. Każdy zabieg usunięcia zęba poprzedzony jest szczegółową diagnostyką, łącznie z wykorzystaniem niskoemisyjnego tomografu RTG.

Wskazania do ekstrakcji zęba to m.in.: – choroby tkanek twardych zębów, w tym: próchnica korzenia, złamanie zęba, – nieodwracalne zapalenie miazgi, – zęby po nieudanym zabiegu reendodontycznym, – zęby mocno uszkodzone, które nie posiadają wystarczającej ilości tkanek, aby je odbudować, – zęby rozchwiane, – niepoddające się leczeniu stany zapalne, – wskazania ortodontyczne.

W Orident standardem jest metoda atraumatycznego usuwania zębów, która polega na podzieleniu zęba na mniejsze kawałki i usuwaniu ich bez użycia siły, co jest bardziej komfortowe dla pacjenta i zapewnia lepsze efekty gojenia, na przykład w ramach przygotowania do implantacji (po 8 tygodniach od ekstrakcji). Zabieg przeprowadzany jest w powiększeniu, przy użyciu lup lub mikroskopu.

Zęby mądrości, czyli ósemki, zaczynają rosnąć zwykle w okolicach 17 roku życia, choć zdarzają się również przypadki wyrzynania się ósemek u wczesnych nastolatków oraz osób po 40 roku życia. Niekiedy zęby mądrości rosną nieprawidłowo (np. układają się w poziomie, częściowo lub całkowicie pod dziąsłem) i konieczne jest ich chirurgiczne usunięcie. Powodem jest zmniejszenie objętości kości szczęki w procesie ewolucji, które prowadzi do tego, że w wąskim łuku nie mieści się 16 zębów.

Dlatego ekstrakcja zęba mądrości może też być konieczna ze względów anatomicznych, gdy ząb nie może prawidłowo wyrosnąć i zająć miejsca w łuku zębowym. Są to przypadki tzw. zatrzymanych ósemek, które często sprawiają pacjentom ból. Pozostawienie zatrzymanej ósemki może doprowadzić do wad zgryzu. Zatrzymana ósemka, nadmiernie naciskając na siódemkę, powoduje efekt stłoczenia tylnego, co wpływa na nieprawidłową pozycję żuchwy, ale ma również wpływ na stłoczenia w odcinku przednim, doprowadzając do krzywienia się i rotowania zębów.

Zabieg ekstrakcji ósemek jest bezbolesny – wykonywany w znieczuleniu miejscowym przez chirurga stomatologicznego.

Jest to zabieg usunięcia zawiązka zęba, który ma wykształconą tylko koronę, nie ma jeszcze korzenia i jest całkowicie zarośnięty w kości pod dziąsłem. Zawiązki ósemek nie są widoczne w jamie ustnej, a jedynie na zdjęciu RTG. Najczęstszym wskazaniem do usunięcia zawiązków ósemek są względy ortodontyczne: kiedy szczęka jest za krótka, zawiązki ósemek usuwa się profilaktycznie, aby zapobiegać wadom zgryzu, a w przypadku zębów stłoczonych – w miejsce po usuniętych zawiązkach ósemek kieruje się siódemki.

Zabieg usunięcia zawiązków ósemek jest bezbolesny – wykonywany w znieczuleniu miejscowym.

Podcięcie wędzidełka jest to krótki zabieg chirurgiczny polegający na podcięciu i plastyce pionowego fałdu błony śluzowej, łączącego wewnętrzną powierzchnię wargi z wyrostkiem zębodołowym szczęki i żuchwy (cienka błonka pod górną i dolną wargą) lub w przypadku języka – fałdu łączącego język z dnem jamy ustnej.

Wskazaniami do zabiegu podcięcia wędzidełka są wady anatomiczne, które mogą stać się przyczyną problemów natury ortodontycznej, logopedycznej oraz protetycznej. Podcięcie wędzidełka zwiększa ruchomość wargi górnej i dolnej oraz języka.

Zabieg podcięcia wędzidełka jest bezbolesny – wykonywany w znieczuleniu miejscowym.

U pacjentów wymagających wykonania protez ruchomych z powodu licznych braków zębowych, przerośnięte fałdy błony śluzowej, przyczepy policzków lub wędzideł mogą – poprzez swoją ruchomość – destabilizować protezy na podłożu. W związku z tym plastyka wędzideł oraz pogłębienie przedsionka jamy ustnej są zabiegami poprawiającymi komfort użytkowania przyszłych protez, wykonywanymi bezboleśnie w znieczuleniu miejscowym.

Resekcja wierzchołka korzenia zęba to zabieg mikrochirurgiczny, który przeprowadzany jest pod mikroskopem. W skrócie polega on na odcięciu wierzchołka korzenia zęba wraz ze zmianą okołowierzchołkową. Ze względów anatomicznych zabieg ten jest bezpieczną metodą leczenia zębów przedtrzonowych i siekaczy, w których mimo przeprowadzonego leczenia endodontycznego nie doszło do wygojenia zmiany okołowierzchołkowej, głównie torbieli.

Wskazania do resekcji korzenia zęba: – powikłania w wyniku leczenia endodontycznego (niedokładne wypełnienie kanału, złamane narzędzia, przebicie lub złamanie korzenia w trakcie leczenia), – okołowierzchołkowe stany zapalne, – względy anatomiczne (zakrzywione lub zbyt cienkie kanały korzeniowe, co może utrudniać lub nawet uniemożliwiać leczenie kanałowe).

Przeciwwskazaniami do przeprowadzenia zabiegu resekcji korzenia zęba są np.: zbyt duża zmiana chorobowa wokół wierzchołka korzenia, podłużne złamanie zęba, zanik kości otaczającej ząb.