Diagnostyka RTG

Implantologia

W stomatologii implantacja polega na wszczepieniu w kość szczęki metalowego implantu, który stanowi podstawę dla protezy zastępującej naturalny ząb.

Kształt implantu jest zbliżony do kształtu naturalnego korzenia zębowego. Dzięki umiejętnościom lekarzy i możliwościom nowoczesnych urządzeń medycznych, protezy umieszczane na implantach niczym nie różnią się od naturalnych zębów i idealnie wkomponowują się w jamę ustną.

Leczenie implantologiczne wymaga precyzyjnej oceny stanu zdrowia pacjenta, jego zębów i kości. Odbywa się to podczas wizyty konsultacyjnej, podczas której dentysta przeprowadza wywiad z pacjentem, wykonuje niezbędne badania diagnostyczne oraz ustala harmonogram zabiegów. Podczas wizyty charakteryzuje się zęby (ustawienie, stopień ruchomości, obecność próchnicy, poziom higieny), dziąsła (krwawienie, stan kieszonek zębowych), relacje pomiędzy górnym i dolnym łukiem zębowym, a także wykonane wcześniej uzupełnienia i ich stan. Do wstępnej oceny niezbędne jest wykonanie zdjęcia rentgenowskiego, ale by uzyskać pełny obraz sytuacji niezbędne jest badanie cyfrowym tomografem komputerowym.

Implanty wykonuje się z tytanu. Jest on nieszkodliwy dla organizmu, nie koroduje, nie jest toksyczny, ani rakotwórczy. Co więcej - tytan ulega procesowi osteointegracji, czyli zrastania z tkanką kostną, dzięki czemu organizm traktuje implanty jak naturalną tkankę. Dla komfortu pacjenta ważna jest jakość implantu: dokładność pasowania komponentów, użyte materiały i proces produkcyjny. Lekarze Orident wykorzystują system szwajcarskiej firmy Straumann, którego stosowanie daje najwyższy odsetek powodzenia spośród wszystkich zarejestrowanych systemów implantologicznych, tj. 98,7% (raport fińskiej National Agency for Medicines).

dlaczego implanty - zalety leczenia implantologicznego

Zęby odbudowane na implantach:

• przywracają funkcje i komfort własnych zębów.
• eliminują dolegliwości związane z tradycyjnym leczeniem.
• nie wymagają spiłowania sąsiednich, zdrowych zębów.
• mocno i pewnie utrzymują protezę zębową, co pozwala uniknąć pokrywania podniebienia masą akrylową i tym samym zwiększa komfort mówienia i odczuwania smaku.
• są doskonale dopasowane do łuku zębowego.
• chronią przed zanikiem kości*, dzięki czemu możliwe jest zachowanie naturalnego kształtu dziąseł i estetycznego wyglądu twarzy.

*Zanik kości:

Implanty, podobnie jak korzenie naturalnych zębów, przenoszą równomiernie siłę żucia na szczękę czy żuchwę, dzięki czemu zachowany jest naturalny kształt kości. W przypadku braku jakiegokolwiek obciążenia, kość wykazuje skłonności do stopniowego zaniku.

Porównanie leczenia implantologicznego do konwencjonalnych metod protetycznych uzupełniających braki zębowe

1. uzupełnienie stałe wady i zalety
2. uzupełnienie ruchome wady i zalety

Uzupełnienia stałe

Uzupełnienia stałe są rozwiązaniem stosowanym przy odtwarzaniu pojedynczych zębów i większych braków międzyzębowych. Do tego typu uzupełnień należą min. korony i mosty protetyczne, które są na stałe zamocowane w jamie ustnej przy wykorzystaniu zębów własnych. Po założeniu takiej odbudowy przez lekarza pacjent nie ma możliwości ich samodzielnego wyjęcia.

Wady i zalety uzupełnienia w postaci tradycyjnego mostu protetycznego:

Zalety

• Nie wymaga przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego.

Wady

• Konieczność spiłowanie dwóch sąsiednich zdrowych zębów.
• Za duże obciążenia przenoszone przez zęby stanowiące podporę dla mostu, prowadzą z upływem czasu do ich rozchwiania lub przedwczesnej utraty.
• Brak ochrony przed zanikiem kości. Pod przęsłem mostu dochodzi do zaniku wyrostka kostnego, na skutek braku bezpośredniej stymulacji siłami żucia.
• Kłopotliwa higiena jamy ustnej - trudny dostęp do przestrzeni pod mostami.
• Niezadowalające rezultaty funkcjonalne.

Uzupełnienia ruchome

Konwencjonalne uzupełnienia ruchome możemy podzielić na dwie grupy: protezy częściowe* i protezy całkowite**.

Wady i korzyści wynikające z konwencjonalnych metod leczenia ubytków zębowych przy pomocy protez ruchomych

Zalety

• Niższe koszty leczenia w porównaniu z leczeniem implantologicznym.
• Nie wymaga przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego.

Wady

• Dyskomfort wynikający z ruchomości protezy.
• Brak kontroli wielkości sił wyzwalanych podczas żucia.Ograniczona percepcja smaku.
• Dolegliwości bólowe wynikające z niewłaściwego dopasowania protezy.
• Zaburzenia mowy i gryzienia wynikające z ruchomości protezy.
• Brak ochrony przed zanikiem kości i cofaniem dziąseł, które prowadzą do zmian rys twarzy i jej nienaturalnego wyglądu.
• Niezadowalające rezultaty estetyczne.
• Znacznie obniżają jakość codziennego życia pacjenta i jego samoocenę.

*Protezy częściowe (konwencjonalne):

Większe ubytki międzyzębowe mogą być uzupełnione protezami częściowymi. Mocowanie protezy do sąsiednich zębów wykonywane jest za pomocą zatrzasków lub śrub retencyjnych. Opcja ta, choć należy do ekonomicznych, nie zapewnia jednak zadawalających efektów estetycznych i funkcjonalnych. Z czasem dochodzi do znacznego pogorszenia się stanu dziąseł i stopniowego zaniku kości. W wyniku stałego obciążenia zębów stanowiących podporę dla protezy może dojść do ich rozchwiania, a nawet utraty.

**Protezy całkowite (konwencjonalne):

Tradycyjną rekonstrukcję w przypadku bezzębia stanowi proteza całkowita w postaci zębów osadzonych w masie akrylowej imitującej dziąsło. Niestety masa akrylową pokrywa dziąsła i podniebienie, co w znacznym stopniu obniża percepcję smaku. Ruchomość protez, brak prawidłowych kontaktów artykulacyjnych i obniżona percepcja prowadzą do uszkodzeń błony śluzowej jamy ustnej i dolegliwości bólowych oraz do zaniku kości i cofania dziąseł.

Lekarz podczas wizyty konsultacyjnej, ocenia nie tylko zęby i kości pacjenta, ale również jego ogólny stan zdrowia. Uzyskane informacje pozwalają podjąć decyzję o kwalifikacji do zabiegu. Niewłaściwa diagnoza może spowodować utratę implantu.

Bezwzględnie nie przeprowadza się zabiegu wszczepienia implantów u pacjentów cierpiących na ciężkie choroby ogólnoustrojowe, takie jak: cukrzyca czy nowotwór. Zabieg wyklucza również m. in. uzależnienie od leków, alkoholu i nikotyny, choroby psychiczne, zaburzenia układu odpornościowego, skłonność do niekontrolowanych krwotoków czy długotrwałe zaburzenia funkcjonalne.

Opinia lekarza jest kluczowa przy wykryciu tzw. przeciwwskazań względnych. Stomatolog ocenia w takiej sytuacji indywidualnie każdego pacjenta - pod kątem potencjalnego ryzyka i niekorzystnego wpływu danej dysfunkcji na proces wszczepiania implantu. Wśród przeciwwskazań względnych wymienia się m.in. choroby układu krążenia, wcześniejsze naświetlania, parafunkcje bruksizmu czyli zgrzytania zębami, nieleczone wady zgryzu czy niedostateczną ilość tkanki kostnej w miejscu planowanego wszczepienia implantu.

możliwe efekty uboczne

Wszczepianie implantów stomatologicznych jest zabiegiem bezpiecznym. Interwencja w organizm człowieka może jednak przyczynić się do powstania pewnych efektów ubocznych.

Jeśli wystąpi:

• krwawienie - najlepiej przygryźć na około godzinę zwinięty płatek czystej gazy. W takiej sytuacji zalecane jest też trzymanie głowy wysoko i przykładanie do policzka zimnych okładów. Jeśli mimo stosowania się do zaleceń krwawienie nie ustąpi, należy skontaktować się z lekarzem
• opuchlizna - przerywane zimne okłady na policzek po stronie przeprowadzonego zabiegu są najskuteczniejszym sposobem zwalczania obrzęków (w cyklu: 20 minut okładu, 20 minut przerwy). Przez pierwsze dwa dni po zabiegu korzystnie wpływa również trzymanie głowy powyżej klatki piersiowej i pionowa pozycja ciała (korzystniejsze jest siedzenie niż leżenie)

Wskazaniem do konsultacji z lekarzem jest każda sytuacja, która budzi Państwa niepokój, a szczególnie:

• stały lub nasilający się ból kilka dni po przeprowadzonym zabiegu,
• nieustępujące lub nawracające krwawienie,
• brak czucia w okolicy przeprowadzonego zabiegu po upływie 12 godzin

Powodzenie zabiegu zależy w dużej mierze od dyscypliny pacjenta. Brak konsekwencji w przyjmowaniu przepisanych przez lekarza leków, dawkowanie inne niż zalecone, podobnie jak nieprzestrzeganie terminów wizyt kontrolnych, wpływa niekorzystnie na proces leczenia.

Najważniejsze zasady postępowania w trakcie leczenia implantologicznego

Wszczepianie implantów jest zabiegiem rutynowym - komplikacje są bardzo rzadkie. Mimo to pacjent może doświadczyć dyskomfortu i efektów ubocznych. Ważne jest aby umieć prawidłowo zareagować.

Krwawienie. W przypadku pojawienia się krwawienia rekomendujemy włożenie w krwawiące miejsce zwiniętego płatka czystej gazy i przygryzienie go na około godzinę. Nie należy wymieniać gazy w tym czasie. Ważne by głowę trzymać wysoko i przyłożyć zimny okład do policzka. Jeżeli krwawienie utrzymuje się nadal, prosimy o kontakt z lekarzem Orident.

Opuchlizna. Można zredukować opuchliznę przykładając zimny okład do policzka w miejscu operowanym. Chłodzenie przerywane jest efektywniejsze niż stałe. Dobre rozwiązanie to np. 15 minut chłodzenia i 15 minut bez okładu.

Lekarstwa. Jeżeli lekarz przepisał antybiotyki lub środki przeciwbólowe rekomendujemy ścisłe przestrzeganie zaleconych dawek.

Głowa do góry. Pacjenci po zabiegu powinni starać się w ciągu dnia trzymać głowę uniesioną do góry. Siedzenie jest lepsze od leżenia. W nocy głowa również powinna znajdować się powyżej ciała. W czasie snu, nie należy leżeć na stronie operowanej.

Prowadzenie samochodu. W pierwszych godzinach po zabiegu zdolność do prowadzenia samochodu może być obniżona. Jest to zależne od znieczulenia oraz środków przeciwbólowych. Dentysta wyjaśni jak środki te wpłyną na zdolność koncentracji.

Jedzenie i picie. Napoje nie zawierające alkoholu i kofeiny można pić nawet bezpośrednio po zabiegu. Rekomendujemy jedynie unikanie gorących oraz gazowanych napojów. Pierwszy posiłek można jeść po pełnym ustąpieniu znieczulenia.

Czynniki drażniące. Niektóre substancje mogą wywołać komplikacje. Dlatego zalecane jest unikanie alkoholu, nikotyny, kawy, czarnej herbaty i produktów mlecznych. Nie wolno palić.

Ćwiczenia fizyczne. Zaleca się unikanie intensywnego wysiłku fizycznego przez dwa tygodnie od zabiegu.

Utrzymywanie higieny. Pacjent nie powinien szczotkować operowanego miejsca przez 10 dni - chyba, że lekarz zaleci inne postępowanie. Przez 8 godzin po zabiegu nie wolno płukać ust. Może to spowodować nadmierne krwawienie. Następnego dnia po zabiegu można zacząć płukać usta 3 razy dziennie (po śniadaniu, po obiedzie, po kolacji) zapisanym roztworem chlokheksydyny.

Należy ponownie skontaktować się z lekarzem w następujących przypadkach:

• jeśli przez kilka dni po zabiegu występuje stały lub powiększający się ból,
• kiedy krwawienie nie ustępuje lub ponownie się pojawia,
• jeśli nie pojawia się czucie w okolicy zabiegowej po 12 godzinach.

Bardzo ważne!

Przestrzegaj terminów wizyt kontrolnych.

Powodzenie zabiegu zależy w dużej mierze od dyscypliny pacjenta. Brak konsekwencji w przyjmowaniu przepisanych przez lekarza leków, dawkowanie inne niż zalecone, podobnie jak nieprzestrzeganie terminów wizyt kontrolnych, wpływa niekorzystnie na proces leczenia.

System implantologiczny straumann - gwarancja szwajcarskiej jakości

Szwajcarska grupa Institut Straumann AG to światowy lider w implantologii stomatologicznej i regeneracji tkanek. Najwyższe standardy jakości utrzymywane przez cały proces produkcyjny, wiedza zdobyta przez ponad pół wieku badań, dokładność pasowania komponentów mierzona w tysięcznych częściach milimetra to fundamenty, które czynią terapię implantami Straumann najbezpieczniejszą z możliwych.

System nr 1 w Europie

W kwietniu 2006 roku fińska National Agency for Medicines opublikowała raport porównujący różne systemy implantologiczne (Finlandia jest jedynym krajem, w którym Ministerstwo Zdrowia rejestruje wszystkie wszczepione i usunięte implanty). Raport przedstawia liczbę utraconych implantów danego producenta i obejmuje okres 10 lat (1994 - 2005 r.). Według danych tych implanty Straumann dają najwyższy odsetek powodzenia spośród wszystkich zarejestrowanych systemów implantologicznych, tj. 98,7%.

Innowacyjna powierzchnia

Jako jedyne na świecie implanty Straumann produkowane są w specjalnej komorze pozbawionej dostępu powietrza i przechowywane w roztworze soli fizjologicznej do momentu wszczepienia u pacjenta. W połączeniu z optymalną topografią powierzchni implantu pozwala to na radykalne zredukowanie czasu wgajania implantu oraz znaczne zwiększenie bezpieczeństwa leczenia.

10 lat gwarancji

Implanty oraz części protetyczne Straumann objęte są 10-letnią gwarancją producenta, obejmującą także zwykłe zużycie elementów protetycznych. Oczywiście przywileje gwarancyjne przysługują pacjentom tylko wtedy, kiedy ściśle stosują się do zaleceń lekarza, w tym do szczególnej dbałości o higienę jamy ustnej. Szczegółowe warunki gwarancji producenta dostępne są w gabinetach oferujących implanty Straumann.

Wskazania i przeciwwskazania - dla kogo przeznaczone są implanty?

Podstawowym wskazaniem do wszczepienia implantu jest stwierdzony brak w uzębieniu. Implantację stosuje się zarówno w przypadku braku pojedynczych braków, jak i całkowitego bezzębia.

Pojedynczy ubytek

Implanty stomatologiczne przejmują funkcje korzenia naturalnego zęba i przenoszą siły żucia na kość, w wyniku czego hamowany jest proces zaniku kości. Należy jednak pamiętać, że nie jest to jedyna korzyść wynikająca z zastosowania implantów.

Finalna korona jest łudząco podobna do reszty uzębienia, co jest szczególnie ważne w przypadku odbudowy w strefie estetycznej. W efekcie implant, korona oraz dziąsło będą tworzyły harmonijną całość.

Implant zastępuje korzeń zęba i służy jako podpora, do której przymocowuje się koronę zęba. Rozwiązanie to pozwala uniknąć szlifowania sąsiednich zdrowych zębów, dzięki czemu zęby te mogą nadal pełnić swoją funkcję.

Kilka brakujących zębów

W przypadku licznych braków w uzębieniu, przeprowadzenie leczenia implantologicznego jest wręcz konieczne. Przemawiają za tym nie tylko względy estetyczne ale również medyczne. W przypadku braku jakiegokolwiek obciążenia, kość wykazuje skłonności do stopniowego zaniku podłoża kostnego. Ilość wszczepianych w takiej sytuacji implantów zależy od indywidualnych warunków kostnych pacjenta.

• Uzupełnienie kilku braków zębowych w przednim odcinku za pomocą mostu na implantach.
• Uzupełnienie kilku braków zębowych w tylnym odcinku za pomocą mostu na implantach.

Zaletą mostów umieszczonych na implantach jest to, że możliwe jest odtworzenie uzębienia niezależnie od stanu sąsiednich zębów. Dzięki implantom most funkcjonuje samodzielnie i nie wymaga podparcia o sąsiednie zęby (brak konieczności szlifowania dwóch zdrowych zębów).

Mosty osadzone na implantach są wysoce rekomendowanym również z uwagi na estetykę tego rozwiązania. Granica między dolną krawędzią nowych zębów a linią dziąsła staje się praktycznie niewidoczna.

Całkowite bezzębie

Odtworzenie wszystkich zębów przy pomocy implantów w jednej ze szczęk jest możliwe na dwa sposoby: w postaci protezy ruchomej (wyjmowanej samodzielnie przez pacjenta) lub protezy stałej (tylko lekarz może zdjąć takie uzupełnienie).

Protezy umocowane na implantach - rozwiązanie naśladujące naturę:

• Stwarzają pacjentowi niemal idealne poczucie odzyskania utraconych zębów pod względem funkcjonalnym i estetycznym.
• Siła żucia przenoszona jest na kość, co zapobiega jej zanikowi. W rezultacie pozwala to zachować naturalny kształt dziąseł i estetyczny wygląd twarzy oraz zapewnia znakomite dopasowanie protezy przez długi czas.
• Proteza osadzona jest mocno i pewnie, co pozwala uniknąć pokrywania podniebienia masą akrylową i tym samym zwiększa komfort mówienia i odczuwania smaku.
• Protezy na implantach są dużo bardziej stabilne w porównaniu z protezami całkowitymi lub częściowymi.

• Zastąpienie wszystkich zębów uzupełnieniem stałym przymocowanym bezpośrednio do kliku implantów.
• Zastąpienie wszystkich zębów przy pomocy protezy ruchomej zamocowanej na belkach.
• Zastąpienie wszystkich zębów przy pomocy protezy ruchomej zamocowanej na zatrzaskach kulkowych.

Zapytaj lekarza, która z dostępnych metod będzie najbardziej komfortowym rozwiązaniem w Twojej sytuacji.

wywiad przed zabiegami implantologicznymi

Leczenie implantologiczne wymaga precyzyjnej oceny stanu zdrowia pacjenta, jego zębów i kości. Odbywa się to podczas wizyty konsultacyjnej, podczas której dentysta przeprowadza wywiad z pacjentem, wykonuje niezbędną diagnostykę oraz ustala harmonogram zabiegów. Podczas wizyty stomatolog ocenia zęby (ustawienie, stopień ruchomości, obecność próchnicy, poziom higieny), dziąsła (krwawienie, stan kieszonek zębowych), relacje pomiędzy górnym i dolnym łukiem zębowym, a także wykonane wcześniej uzupełnienia i ich stan. Do wstępnej oceny wystarcza wykonanie zdjęcia rentgenowskiego, ale by uzyskać pełny obraz sytuacji niezbędne jest badanie cyfrowym tomografem komputerowym.

zalecane środki ostrożności po zabiegu wszczepienia implantu

• nieopuszczanie głowy poniżej klatki piersiowej
• unikanie intensywnego wysiłku fizycznego w okresie dwóch tygodni po zabiegu
• unikanie dotykania implantu i okolic
• unikanie szczotkowania miejsca po wszczepieniu implantu (usta w okolicy rany należy jedynie przepłukiwać preparatami zawierającymi chlorheksydynę ``Eludril, Periokin)
• eliminacja z diety substancji mogących działać drażniąco - kawy, czarnej herbaty, produktów mlecznych
• zakaz palenia papierosów
• zakaz picia alkoholu
• nie spożywanie gorących i gazowanych napojów